EVLATLARA NASİHAT

Evlat isyan etse ana baba ya

Allah razı degil kul razı degil

Evlat yüz çevirse ana baba ya

Mevla razı degil hak razı degil

              Annnen gecelerce uykusuz kalır

              Baban da çalışır rızkını alır

              Bir of desen hemen sana sarılır

              Canım ciğerim der kalb razı degil

Anne,nin karnında dokuz ay gezdin

Beslendin büyüdün ne çabuk bezdin

Kalbimizi aldın çiğnedin ezdin

Gönül razı degil kalb razı degil

              Gece üşür diye üstünü örten

              Kendi aç kalıpta seni yediren

              Seni konuşturan anne dediren

              Allah razı degil kul razı degil

Hiç anne baba ya isyan olurmu

İsyan eden evlat hayır görürmü

Böyle bir evlatı Mevla korurmu

Mevla razı degil hak razı degil

              Gelde töbekar ol Mevlanı tanı

              Gücendirme annen ile atanı

              Taşırsın onlardan aldığın kanı

              Ceset razı degil kan razı degil

Alemdar oğlu der ettim nasihat

Herkesi seversen tatlıdır hayat

Zalime Peygamber etmez şefaat

Nebi razı degil hak razı degil

            KADERİM

Kader kader derim nedir bilemem

Her zaman ağlarım bir gün gülemem

Bu fani dünyaya bir daha gelemem

Bir gün olsun gülsem gam yemem gayri

         Dostlarım dünyayı boşa dolaştım

         Ovaları gezip dağları aştım

         Şaşkın ördek gibi yolumu şaştım

         Bir doğru yol bulsam gam yemem gayri

En doğru yol buldum Rabbimin yolu

İmanlı azimli kalbim nur dolu

En sefalı yolda cennet,in yolu

Rabbim nasip etse gam yemem gayri

         Bu dünya fanidir kanmayanı sakın

         Dünya zevklerine etmeyin akın

         Namaz,a Kuran,a olun hep yakın

         Ben bunlardan başka düşünmem gayri

Bu Fani insanlar düşer efkara

Kimi mal mülk ister kimi para

Kiminin bahtıda ben gibi kara

Rabbim af ederse düşmem gayri

         Bu fani dünyanın sonu ölümdür

         Burdaki zevk sefa bize zulümdür

         En doğru yol kardeş hakkın yoludur

         Rabbim nasip etse gam yemem gayri

Aşık şiir ile eder nasihat

Hakikat yoluna yürürler rahat

Rabbim emreyledi bu bir hakikat

Aynı yoldan gitsem gam yemem gayri

         Ben bir Alemdar,ım bazen yazarım

         Hem ibret alırım hemde gezerim

         Dert basarsa beni böyle düzerim

         Ben bir hak aşığı gam yemem gayri

Yangın Üzerine Yazılan Bir Destan

Hep yandı evlerimiz. Olduk yuvasız kuşlar.

Şimdi ha bu Cimil,e Ağlayı dağlar taşlar.

       Görmemeşsiniz diye,Hayal geliyor size.

       Çoluk çocuk bakılmaz,Hep millet kaldı düze.

Çalışır çabalarsin,Dersin yuva kurmayım

Birden kalırsin düze,Şaşarsin ne yapayım?

       Mevlam bizi yaratmış,Dünyaya çile için.

       Birden vurur bir şamar,Hiç acımaz ne için?

Bakun nasıl ağlayı;Cimil,in dağı taşı.

Ne yapmıştık felege?Yaptı bize bu işi.

       Bir gün saat sekizde Dağları sardı duman.

       Bizim köy yanar diye Hiç ederdin mi güman?

Milletin neşesini Bozdu bu batacaklar.

Ha bu kötü günleri Bir gün unutacaklar.

       Bir kibritin yüzünden Köy döndü viraneye

       Bakın hiç benziyor mu?Doksan iki haneye.

Yazalım birkaç türkü,Dert,yara sardı bizi

Bizleri yakanların.Tutmasın eti dizi.

       Güzel idi köyümüz,Çiçekler açmıştı dağlar.

       Çok neşeli olurdu,Köyümüz bir zamanlar.

Bizim köyün altından Dere akar enişe.

Gülmemize bakmayın Yok kalbimizde neşe.

        Çıktık evlerimizden Hep bıraktık ateşe

        Daha güleceğük mi? Yok kalbimizde neşe

Şimdi görsen köyleri,Olmuş ıssız verane.

Böyle ağlattı bizi Allah,a yapmıştık ne

        Felek attı bir hançer,Bizi yürekten vurdu.

        Yeni çiçek açmıştık,Dallarımızı kırdı.

Ne idik te ne plduk?Düştük ha bu halara.

Yok evimiz gidelim.Kalmuşuk tarlalara,

        Bir motorun yüzünden,Bir köy yandı kül oldu.

        Döküldük sokaklara,Herkezin benzi soldu.

Köye baktuğum zaman;Bayiliği yüreğum.

Felek vururdum seni,Olsa idi silahum.

        Yaktılar köyümüzü,Gözü kör olacaklar.

         Ebedi gülmesinler,Allah,tan bulacaklar

Bir motorun yüzünden,Yaktı köyü etti kül;

Yakan Allah,ından bul.

         Çok kötü äfet oldu.Bu sene ha bu köye.

         Biz de anlayamadık Acap oğradık neye?

Elek satanlar gibi Dururuk çadırlara.

Bizden selämlar olsun Geçen güzel günlere.

         Derduk köyümüz güzel,Olmuş tamam bir şeher,

         Her rahatlık içinde,Bütün köyleri değer.

Ha bu gördüğün Başköy,Kışın ıssız kalacak.

Etti bizi yuvasız,Gözleri kör olacak.

         Okul,hastahaneye,Ahıra yatılır mı?

         Acap yazık değil mi?Bu mallar satılır mı?

Gençlerden beter oldu,Köyün ihtiyarları.

Yaşlıdır dayanamaz,Karardı dünyaları.

         Felek ikbälsizliği,Üç pare köye verdi.

         Daha tükenecek mi?Ha bu milletin derdi.

Kolay ha çıkmazık,Düştük derin bir göle.

Köyümüz çok metinli,Gezerdi dilden dile.

         Yanmasak alurduk mi?Hükümet yolları eşya.

         Kul olma neler gelir.Yaşadıkça bu başa.

Seyret viräne köyü,Çık kalenin başına.

Mendil bile dayanmaz,Bu milletin yaşına.

         Cimil çok ıssız kaldı.Horozlar bile ötmez

         Yapın evlerimizi Çadırlar bize yetmez

Bu destan 22.05.1979 yılında yangın üzerine Başköy,den

10 yaşlarında olan Sebahat Özer tarafından yazılmıştır.

Bir köylünün köyüne sahip çıkarsanız Cimil batmıyacaktır.

                             Hamdi Alemdar

                       YAZAR

Kalem çaldım defter ile kağıta

Yazı yazdın defterlerimi dağıta

İhtiyacım vardır dosta ögüte

Dost odurki dertlerime dermandır

         Yazı yazdım nice kitap doldurdum

         Yalan yanlış kağıtları soldurdum

         Sırlarımı el aleme bildirdim

         Dostlar okur buda benden fermandır

Yazı yazdım daktilo ile tuş ile

Dost bulamadım ben bu dertli baş ile

Bahar geldi ben geçirdim kış ile

İşte dostlar bu dert bana haramdır

         Yazı yazdım mecbaya gazteye

         Genç yaşımda başladım besteye

         Ozanlarla bende girsem desteye

         Benim gönlüm yana yana permandır

Alemdar,ın yalan yanlış yazarım

Aklım yarım olmaz benim pazarım

Ne şairim nede ben bir ozanım

Sadece Rabbim,den gelen ilhamdır

Yazar: Hamdi Alemdar