cifci's profileHalk ŞairiPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 07

    Dedim ki dediler

                                

                                DEDİM Kİ—DEDİLER

    Dedim ki—Cimil,den bir yıldız doğar,

    Dediler ki--Kimdir?Dedim: Alemdar,

    Dediler—Ne imiş,ne hüneri var?

    Dedim ki—Rabbimden ona ilham var.                            

                                Dediler—Yaşı kaç, sorsak yaşını?

                                Dedim—Kırk yaşında, döktü dişini,

                                Dediler—Mesleği, bilsek işini?

                                Dedim—Aş pişirir,lokantası var.  

    Dediler—Kırkında adam azar mı ?

    Dedim—Gamsız insan şiir yazar mı?

    Dediler—Hayattan insan bezer mi?

    Dedim—Her insan bir efkarı var.  

                         Dediler ki—Yaşın musait degil

                         Dedim—Ben şiire eyledim meyil,

                         Dediler—Aşk ile uğraşır cahil,

                         Dedim—Bana ilham veren Rab,bım var.

    Dediler—Böyle hal biz yeni duyduk

    Dedim—Baba bilmem yetim büyüdük,

    Dediler—Sen gibi niceler gördük,

    Dedim—Ben de başka başka haller var.                      

                         Dediler ki—Senin kimsen yok mudur?

                         Dedim—Bir annem var oda çok mudur?

                         Dediler—Kardeşin bacın yok mudur?

                         Dedim ki—Bir annem var birde Rab,bım var

    Dediler—Yok mudur dayı, amca?

    Dedim—Rüyamda hiç görmedim gece,

    Dediler—Sahipsiz kaldın böylece,

    Dedim—Altı tane yavrucuğum var..  

                          Dediler—Sıhhatin nasıl yerinde?

                          Dedim—Yaram vardır benim derinde,

                          Dediler ki—Çile var kaderinde,

                          Dedim—Güvenecek bir Allah,ım var.  

    Dediler—Tahsilin senin ne kadar?

    Dedim—Hiç bilmem ki,okulda ne var?

    Dediler—Bilgin var senin bu kadar,

    Dedim—İlham veren bana Rab,bım var.  

                         Dediler—Mal mülkün,servetin var mı?

                         Dedim—Yok,söylesem acaba ar mı?

                         Dediler—Gelirim bu kadar mı?

                         Dedim—Rızkı veren bir Allah,ım var.  

    Dediler—Bu ne hal böyle perişan?

    Dedim—Çok bulunur böyle uğraşan,

    Dediler—Şairsin alırsın nişan,

    Dedim—Taktir eden benim kimim var?  

                        Dediler—Alemdar,gam yükün ağır

                        Dedim—Biliyorum,değilim sağır,

                        Dediler—Sesini sen duyur,bağır,

                        Dedim--Dinleyecek benim kimim var?                                                   

                                

    February 05

    Hamdi Alemdar Kimdir ?

     

    1934 yılında Kaya ve Hatice Alemdar`ın ilk ve son evlatları, babadan yetim olarak Rize`nin Cimil
    Orta köy`ünde gözlerimi dünyaya açtım. Ondan sonra hayat mucadelesi içine girdim. Her köylü çocuğu gibi ben de, 12 yaşıma kadar çobanlık yaptım. Yoksulluk ve köyümüzde okul olmaması nedeniyle ilk okul tahsili bile yapmadım. Kendi öz duygularımla okur yazarlığı öğrendim. Okur yazarlığı öğrenmem bende bazı degişiklikleresebep oldu. Durmadan şiirler ve kitap yazmak arzusu içimdedoğdu.Ümitlerimi bu zamana kadar tahakkuk ettirme imkanına sahip olamadım. Oniki yaşımdan sonra gurbete çıktım. Fırıncı çırağı olarak askerlik görevime kadar çalıştım. Vatani vazifemi çavuş olarak ifa ettikten sonra, gurbete çıktım ve bir müddet lokantacılık yaptım. Nihayet imtahana girerek ilk okul diplaması

    aldım.Samsun belediyesinde açılan memur sınavını kazanarak 1976 yılında memuriyete girdim. Bu geçen zamanlar zarfında, durmadan şiirler yazdım, hatta beni çok daha  iyi tanıyabileceginiz Yeşil Rize`mde ve

    Kara Talihim ve şiirlerim adlı ikinci bir kitabımı yazdım. Şu ana kadar umutlarımı tahakkukettirme imkanına sahip olamadım. Allah`ın inayetiyleşimdi umutlarımı tahakkuk ettirdiğim için maddiyatın daha ötesinde manevi olarak siz değerli okuyucularım sayesindemutlu olacağıma inanıyorum.Tüm mutluluklar sizin olsun. Bir insan azmederse dünyayı deler geçer.

                                     HAMDİ ALEMDAR

     

                

     

     

    February 04

    Şiir Evlatlarım

                   
                 Evlatlarım
     
    Mevlam bana altı evlat vermiştir
    Beşi kızdır biri oğlan bunların
    Mevlam dilegimi kabul etmiştir
    biri baldır biri yağdır bunların
      
         Her birinin ayrı ayrı huyu var
         Her birinin ayrı ayrı boyu var
         Her birinin devam eder soyu var
         Beşi köle biri hürdür bunların
     
    Her biride ayrı ayrı naz eder
    Bu nazları ana baba haz eder
    Gülüşleri baharımı yaz eder
    Biri bahar biri yazdır bunların
     
        Her birinden ayrı ikram görürüm
        Her birini ayrı ayrı korurum
        Onları sevmekle geçti ömrüm
        Biri gözüm biri nürdür bunların
     
    Her birisi kondu başka bir dalda
    İkisi Samsunda iki Turhalda
    Biri Almanyada bir İstanbulda
    Hepside yuvadan uçtu bunların
     
       Yirmi torun vardır beş tane damat
       Mevlam nasip etti ne tatlı hayat
       Bayramdan bayrama olur seyhata
       Gelip el öpmeler hoştur bunların
     
    Böyledir Alemdar Dünyanın sonu
    Besler büyütürsün el alır onu
    Benden bir hatıra kalsın bu konu
    Hepsinin kalbinde varsın bunların
     
    Yazan: Hamdi Alemdar
     
               
     
     

                  EVLATLARA NASİHAT

     

    Evlat isyan etse ana baba ya

    Allah razı degil kul razı degil

    Evlat yüz çevirse ana baba ya

    Mevla razı degil hak razı degil

     

                  Annnen gecelerce uykusuz kalır

                  Baban da çalışır rızkını alır

                  Bir of desen hemen sana sarılır

                  Canım ciğerim der kalb razı degil

     

    Anne,nin karnında dokuz ay gezdin

    Beslendin büyüdün ne çabuk bezdin

    Kalbimizi aldın çiğnedin ezdin

    Gönül razı degil kalb razı degil

     

                  Gece üşür diye üstünü örten

                  Kendi aç kalıpta seni yediren

                  Seni konuşturan anne dediren

                  Allah razı degil kul razı degil

     

    Hiç anne baba ya isyan olurmu

    İsyan eden evlat hayır görürmü

    Böyle bir evlatı Mevla korurmu

    Mevla razı degil hak razı degil

     

                  Gelde töbekar ol Mevlanı tanı

                  Gücendirme annen ile atanı

                  Taşırsın onlardan aldığın kanı

                  Ceset razı degil kan razı degil

     

    Alemdar oğlu der ettim nasihat

    Herkesi seversen tatlıdır hayat

    Zalime Peygamber etmez şefaat

    Nebi razı degil hak razı degil

     

                KADERİM

     

    Kader kader derim nedir bilemem

    Her zaman ağlarım bir gün gülemem

    Bu fani dünyaya bir daha gelemem

    Bir gün olsun gülsem gam yemem gayri

     

             Dostlarım dünyayı boşa dolaştım

             Ovaları gezip dağları aştım

             Şaşkın ördek gibi yolumu şaştım

             Bir doğru yol bulsam gam yemem gayri

     

    En doğru yol buldum Rabbimin yolu

    İmanlı azimli kalbim nur dolu

    En sefalı yolda cennet,in yolu

    Rabbim nasip etse gam yemem gayri

     

             Bu dünya fanidir kanmayanı sakın

             Dünya zevklerine etmeyin akın

             Namaz,a Kuran,a olun hep yakın

             Ben bunlardan başka düşünmem gayri

     

    Bu Fani insanlar düşer efkara

    Kimi mal mülk ister kimi para

    Kiminin bahtıda ben gibi kara

    Rabbim af ederse düşmem gayri

     

             Bu fani dünyanın sonu ölümdür

             Burdaki zevk sefa bize zulümdür

             En doğru yol kardeş hakkın yoludur

             Rabbim nasip etse gam yemem gayri

     

    Aşık şiir ile eder nasihat

    Hakikat yoluna yürürler rahat

    Rabbim emreyledi bu bir hakikat

    Aynı yoldan gitsem gam yemem gayri

     

             Ben bir Alemdar,ım bazen yazarım

             Hem ibret alırım hemde gezerim

             Dert basarsa beni böyle düzerim

             Ben bir hak aşığı gam yemem gayri

     

     

    Yangın Üzerine Yazılan Bir Destan

     

    Hep yandı evlerimiz. Olduk yuvasız kuşlar.

    Şimdi ha bu Cimil,e Ağlayı dağlar taşlar.

           Görmemeşsiniz diye,Hayal geliyor size.

           Çoluk çocuk bakılmaz,Hep millet kaldı düze.

    Çalışır çabalarsin,Dersin yuva kurmayım

    Birden kalırsin düze,Şaşarsin ne yapayım?

           Mevlam bizi yaratmış,Dünyaya çile için.

           Birden vurur bir şamar,Hiç acımaz ne için?

    Bakun nasıl ağlayı;Cimil,in dağı taşı.

    Ne yapmıştık felege?Yaptı bize bu işi.

           Bir gün saat sekizde Dağları sardı duman.

           Bizim köy yanar diye Hiç ederdin mi güman?

    Milletin neşesini Bozdu bu batacaklar.

    Ha bu kötü günleri Bir gün unutacaklar.

           Bir kibritin yüzünden Köy döndü viraneye

           Bakın hiç benziyor mu?Doksan iki haneye.

    Yazalım birkaç türkü,Dert,yara sardı bizi

    Bizleri yakanların.Tutmasın eti dizi.

           Güzel idi köyümüz,Çiçekler açmıştı dağlar.

           Çok neşeli olurdu,Köyümüz bir zamanlar.

    Bizim köyün altından Dere akar enişe.

    Gülmemize bakmayın Yok kalbimizde neşe.

            Çıktık evlerimizden Hep bıraktık ateşe

            Daha güleceğük mi? Yok kalbimizde neşe

    Şimdi görsen köyleri,Olmuş ıssız verane.

    Böyle ağlattı bizi Allah,a yapmıştık ne

            Felek attı bir hançer,Bizi yürekten vurdu.

            Yeni çiçek açmıştık,Dallarımızı kırdı.

    Ne idik te ne plduk?Düştük ha bu halara.

    Yok evimiz gidelim.Kalmuşuk tarlalara,

            Bir motorun yüzünden,Bir köy yandı kül oldu.

            Döküldük sokaklara,Herkezin benzi soldu.

    Köye baktuğum zaman;Bayiliği yüreğum.

    Felek vururdum seni,Olsa idi silahum.

            Yaktılar köyümüzü,Gözü kör olacaklar.

             Ebedi gülmesinler,Allah,tan bulacaklar

    Bir motorun yüzünden,Yaktı köyü etti kül;

    Yakan Allah,ından bul.

             Çok kötü äfet oldu.Bu sene ha bu köye.

             Biz de anlayamadık Acap oğradık neye?

    Elek satanlar gibi Dururuk çadırlara.

    Bizden selämlar olsun Geçen güzel günlere.

             Derduk köyümüz güzel,Olmuş tamam bir şeher,

             Her rahatlık içinde,Bütün köyleri değer.

    Ha bu gördüğün Başköy,Kışın ıssız kalacak.

    Etti bizi yuvasız,Gözleri kör olacak.

             Okul,hastahaneye,Ahıra yatılır mı?

             Acap yazık değil mi?Bu mallar satılır mı?

    Gençlerden beter oldu,Köyün ihtiyarları.

    Yaşlıdır dayanamaz,Karardı dünyaları.

             Felek ikbälsizliği,Üç pare köye verdi.

             Daha tükenecek mi?Ha bu milletin derdi.

    Kolay ha çıkmazık,Düştük derin bir göle.

    Köyümüz çok metinli,Gezerdi dilden dile.

             Yanmasak alurduk mi?Hükümet yolları eşya.

             Kul olma neler gelir.Yaşadıkça bu başa.

    Seyret viräne köyü,Çık kalenin başına.

    Mendil bile dayanmaz,Bu milletin yaşına.

             Cimil çok ıssız kaldı.Horozlar bile ötmez

             Yapın evlerimizi Çadırlar bize yetmez

     

    Bu destan 22.05.1979 yılında yangın üzerine Başköy,den

    10 yaşlarında olan Sebahat Özer tarafından yazılmıştır.

    Bir köylünün köyüne sahip çıkarsanız Cimil batmıyacaktır.

                                           

                                 Hamdi Alemdar

     

                           YAZAR

     

    Kalem çaldım defter ile kağıta

    Yazı yazdın defterlerimi dağıta

    İhtiyacım vardır dosta ögüte

    Dost odurki dertlerime dermandır

            

             Yazı yazdım nice kitap doldurdum

             Yalan yanlış kağıtları soldurdum

             Sırlarımı el aleme bildirdim

             Dostlar okur buda benden fermandır

     

    Yazı yazdım daktilo ile tuş ile

    Dost bulamadım ben bu dertli baş ile

    Bahar geldi ben geçirdim kış ile

    İşte dostlar bu dert bana haramdır

     

             Yazı yazdım mecbaya gazteye

             Genç yaşımda başladım besteye

             Ozanlarla bende girsem desteye

             Benim gönlüm yana yana permandır

     

    Alemdar,ın yalan yanlış yazarım

    Aklım yarım olmaz benim pazarım

    Ne şairim nede ben bir ozanım

    Sadece Rabbim,den gelen ilhamdır

     

    Yazar: Hamdi Alemdar